Παρουσία των ροδόσταυρων στην αρχιτεκτονική των εθνικών και των χριστιανών PDF Εκτύπωση E-mail
Πνευματικότητα - Εσωτερικές παραδόσεις
Παρασκευή, 08 Δεκέμβριος 2006 10:39
 
Αίγυπτος, Περσία: αίρεση των Αλή

ΜΠΟΡΕΙ να προκύψει εδώ το ερώτημα, εάν δύο αντίστοιχοι στύλοι ή κίονες στον Λευκό Πύργο του Λονδίνου αποκρύπτουν πολύ έξυπνα, και με τρόπο τεκτονικό, την μυθική διατύπωση της Μωσαϊκής Γενέσεως, "Άρσεν και θήλυ εποίησεν αυτούς", κ.λπ. Ανατρέξτε στα παρακάτω σχήματα 18, 19.

1. Θωρ ή "Σφυρί του Θωρ", Τ(αυ).
2. Κορινθιακοί έλικες ή "Κέρατα του Κριού".

 

Στήλες στο παρεκκλήσι του "Λευκού Πύργου", Λονδίνο. Πρώιμη νορμανδική τεχνοτροπία, 1081. Σχ. 18--(1) Μυστικιστικό "Ταυ"o (2) Άρσεν, δεξιάo (3) Θήλυ, αριστερά.



Σχ. 20. Εκκλησία του Καστλ Ράιζινγκ, Νόρφολκ
Σχ. 21. Αββαείο του Ρόμσεϊ, Χαντς



Σχ. 22. Εκκλησία του Σαιντ Πήτερ, Νορθάμπτον
Σχ. 23. S--που βγαίνει από τα σκέλη του σταυρού (κολυμβήθρα Ρούνων και Σαξόνων, Εκκλησία του Μπράιντκερκ, Κάμπερλαντ).

Η ημισέληνος και το αστέρι είναι διακριτικό των Πλανταγενετών. Είναι επίσης Διακριτικό του Σουλτάνου της Τουρκίας. Επίσης, με μία διαφορά, εμφανίζονται στα εμβλήματα της Αιγύπτου. Η σημαία της Αιγύπτου έχει τα εμβλήματα της αίρεσης των Αλή (της δεύτερης κυρίαρχης μωαμεθανικής θρησκείας), που είναι "ο Άρης, ο μηνίσκος, η Σελήνηo ανάμεσα στα κέρατα της οποίας εμφανίζεται ένα άστρο του δεύτερου" - εγκαταλείποντας το σμαραγδί ή το πράσινο των "Χατζήδων" ή της Μέκκας, της περιοχής της αποθέωσης του Μωάμεθ. Οι μωαμεθανοί πιστοί της αίρεσης των Αλή βασίζονται στην "αρσενική αρχή" - ταυτιζόμενοι από αυτήν την άποψη περισσότερο με τους Εβραίουςo και επομένως, το εραλδικό και θεολογικό χρώμα που τους διακρίνει είναι το κόκκινο, που είναι αρσενικό, αποκλείοντας το άλλο μωαμεθανικό χρώμα, που είναι θηλυκό. Οι Χατζήδες ή οι Προσκυνητές της Μέκκας φορούν πράσιναo οι Τούρκοι Μουσουλμάνοι φορούν κόκκινο και πράσινο, ανάλογα με τους διάφορους τίτλους τιμής και τις διαφορετικές βαθμίδες τους.



Σχ. 24. Οι Δέκα Εντολές ή
οι "Πέτρινες Πλάκες"
Πέντε "Εντολές" στα δεξιά,
Πέντε "Εντολές" στα αριστερά,
Άρσεν, "Νόμος"
οι "Προφήτες" ή το "Ευαγγέλιο"



Σχ. 25. Λύχνος με ΙΧΘΥΕΣ, στην υπόγεια Ρώμη

Το Νοσοκομείο του Αγ. Σταυρού, κοντά στο Γουίντσεστερ είναι γεμάτο από αρχαία νορμανδικά διαζώματα. Η αρχιτεκτονική του Αγ. Σταυρού παρουσιάζει πολυάριθμες ερμητικές νύξεις.



Σχ. 28. Διακοσμήσεις τάφων, στις κατακόμβες της Ρώμης

Το ταυτόσημο των Συμβόλων των Εθνικών και των Χριστιανών αποκαλύπτεται σε όλες τις παλιές εκκλησίες, με μεγαλύτερη ή μικρότερη σαφήνεια.





Τα "Δέκα Δάκτυλα" των δύο χεριών (που απαρτίζουν δύο "Πίνακες" των Πέντε) αποκαλούνται στην παλιά διάλεκτο οι "δέκα εντολές". Η φράση "Θα σου χαράξω στο πρόσωπο τις δέκα εντολές" λεγόταν πάνω σε θυμό, τον παλιό καιρό, σαν απειλή επίθεσης. Τα χέρια εξηγούν το νόημα αυτής της παροιμιακής έκφρασης, αν ερμηνευτούν από αστρολογική άποψη. Η μελέτη της παλάμης αποκαλείται Χειρομαντεία, επειδή ο Απόλλωνας, σύμφωνα με τον μύθο, δίδασκε τα "γράμματα" μέσω του Χείρωνα, του "Κενταύρου".



Σχ. 34. Μονόγραμμα των τριών εμβλημάτων που χαρακτήριζαν τα μυστήρια



Σχ. 35, 36. Το ειδωλολατρικό μονόγραμμα του Τρισυπόστατου

Τα εμβλήματα στους περισσότερους Ρωμαϊκούς Μπρούτζινους Λύχνους παρουσιάζουν διαρκείς Γνωστικές ιδέες.

Μπορεί να διαπιστωθεί ότι η Εκκλησία των Ναϊτών στο Λονδίνο περιέχει σε όλα τα σημεία της πολλά ροδοσταυρικά ιερογλυφικά και αναγραμματιστικές νύξεις, εάν την εξετάσει ο προσεκτικός ερευνητής - ο συνηθισμένος σε αυτές τις απόκρυφες μελέτες.



Σχ. 37. Μονόγραμμα του Σωτήρα

Αυτά τα σχέδια παρέχουν μια ποικιλία Πρωτοχριστιανικών Συμβόλων ή Ιερογλυφικών, που αντιγράφουν ρωμαϊκά πρωτότυπα σε όλα τα μέρη του κόσμου.



Σχ. 38. Μελωδία (ή μελωδική έκφραση) στον πρόναο του Παρθενώνα
Σχ. 39. Γενική μελωδία (ή μελωδική έκφραση) στο Πάνθεον της Ρώμης

Η Αιολική ή Μαγική Άρπα παρήγαγε πραγματικούς μουσικούς τόνους μέσω του ανέμου. Οι τόνοι αυτοί υποτίθεται ότι ήταν μηνύματα των αόρατων πνευμάτων που στοιχειώνουν τον αέρα κατά πλήθη μικρότερα ή μεγαλύτερα. Βλέπε σχήματα 38,39.



Σχ. 40. Εναλλασσόμενη σειρά από ίσιες και κυρτές ακτίνες ή πύρινες γλώσσες, που περιβάλλουν ιερά αντικείμενα

Η παραπάνω μουσική αποτελεί μια μαγική επωδό ή ένα μουσικό ξόρκι προς τον αέρα και παράγεται υποθετικά με τρόπο μαγικό από τα μουσικά όργανα των αετωμάτων, σε δύο από τα πιο φημισμένα θρησκευτικά κτίσματα της ανθρωπότητας. Οι Καββαλιστές φαντάζονταν ότι η διάταξη των άστρων στον ουρανό και ιδιαίτερα η τυχαία, μεταβαλλόμενη ταχύτητα της περιστροφής των πλανητών του ηλιακού συστήματος, δημιουργούσε μουσική - αυτό που γνωρίζουν οι άνθρωποι ως μουσική. Οι Σοφιστές ισχυρίζονταν ότι η αρχιτεκτονική, κατά μία άλλη έννοια, ήταν ένα αρμονικό μήνυμα, που απευθυνόταν στον ικανό να κατανοήσει - όταν η αρχιτεκτονική παρέμενε πιστή στον εαυτό της και είχε επομένως θεία προέλευση. Εξ ού και η μουσική στα σχ. 38 και 39. Αυτά τα μουσικά αποσπάσματα υποτίθεται ότι ήταν μαγικές επωδοί η επικλήσεις, που απευθύνονταν νύχτα και μέρα στα έλλογα όντα που κατέκλυζαν αθέατα τον αέρα. Τα εκτελούσαν οι προσόψεις του Παρθενώνα στην Αθήνα και του Πάνθεου στη Ρώμη, σύμφωνα με τις ιδέες των προληπτικών Ελλήνων και της Ανατολικής Χριστιανικής Εκκλησίας.



Σχ. 41, 42. Περιαυχένιο των Έσσ



Σχ. 43. Διάζωμα αυγού και γλώσσας, Πρόστυλο των Καρυάτιδων, Πανδρόσειο (Ναός του Ερεχθέως, Αθήνα)



Σχ. 44. Ισλάμ, ημισέληνος και άστρο. Επίσης, Πλανταγενέτες
Σχ. 45. Αιγόκλημα, ελληνική στήλη



Σχ. 46. Διάζωμα αυγού και γλώσσας, ρωμαϊκό παράδειγμα



Σχ. 47. Ραμσείον, Θήβες, Πρωστώο με Κίονες



Σχ. 48. Ινδία, προέλευση του "Κορινθιακού" ρυθμού
Σχ. 49. Υποτυπώδες κορινθιακό και χριστιανικό κιονόκρανο



Στο σχ. 50 έχουμε μια αναπαράσταση της εκκλησίας του Μπέρστεντ, όπως φαίνεται (μεγεθυμένη) από το ύψος ενός λόφου, πάνω από έναν κήπο με λυκίσκους, σε απόσταση μισού περίπου μιλίου. Το Μπέρστεντ είναι ένα μικρό χωριό, που απέχει τρία σχεδόν μίλια από το Μέιντστοουν του Κεντ, στον δρόμο του Άσφορντ. Στο ιερό της εκκλησίας του Μπέρστεντ βρίσκεται ο τάφος του Ρόμπερτ Φλαντ ή του Robertus de Fluctibus, του επικεφαλής των Ροδόσταυρων στην Αγγλία. Πέθανε το 1637.



Σχ. 51. Πέτρινοι σταυροί στο Σάντμπατς του Τσεσάιρ



Το σχ. 52 απεικονίζει τον τυπικό ή αυθεντικό στύλο του Μάη, με όλες τις παράξενες προσθήκες τουo προσθέτουμε επίσης και την ερμηνεία τους. Στο άνω τμήμα του έχουμε την Κορυφή του Φαλλού, τα Τέσσερα Φύλλα και τον Δίσκο ή Κύκλο. Το κάτω τμήμα του είναι το "περιελισσόμενο" Λίνγκα, Λίνγκαμ ή ο Φαλλόςo επίσης το "Κατάρτι" του πλοίου "Αργώ" ή κατ' άλλη εκδοχή το "Δέντρο της Γνώσης". Οι κορδέλες του μαγιάτικου στύλου πρέπει να έχουν τα επτά χρώματα του πρίσματος.



Σχ. 54. Ινδουιστικά μονογράμματα των πλανητών: (1) Ερμής, Βούδαςo (2) Αφροδίτηo (3) Άρηςo (4) Δίαςo (5) Κρόνοςo (6) Σελήνηo (7) Ήλιος
Σχ. 55. Αστρολογικά σύμβολα των πλανητών: (1) Ήλιοςo (2) Σελήνηo (3) Ερμήςo (4) Αφροδίτηo (5) Άρηςo (6) Δίαςo (7) Κρόνος



Σχ. 56. Βουδδιστικό έμβλημα
Σχ. 57. "Ασπίδα του Δαυίδ" ή "Σφραγίδα του Σολομώντα"



Σχ. 58. Φαλλική τριάδα
Σχ. 59. Αστρολογικό χέρι: (1) Δίαςo (2) Κρόνοςo (3) Ήλιοςo (4) Ερμήςo (5) Άρηςo (6) Σελήνηo (7) Αφροδίτη
Σχ. 60. Ινδική και ελληνική μορφή

Το σχήμα 53 δείχνει την ένωση του Φαλλού και του Γιόνι και παρουσιάζει αλάθητα τον προορισμό και τον σκοπό του γνώριμου μαγιάτικου στύλου.

Κάθε δάχτυλο στο σχ. 59 είναι αφιερωμένο σε διαφορετικό πλανήτη. Ανατρέξτε στο χαρακτικό του χεριού.



Σχ. 61. Ίσιδα, "Κεφαλή του Δράκου"
Σχ. 62. Χειρονομία ευλογίας



Σχ. 63. Αιγυπτιακό ανάγλυφο (Βρετανικό Μουσείο)



Σχ. 64. "Δρεπάνι του Κρόνου", "Επισκοπική ράβδος"

Το σχ. 64 είναι το "Δρεπάνι του Κρόνου" ή η "Επισκοπική ράβδος". Η αγγλική φράση "με δρεπάνι ή ράβδο" , που σημαίνει "με το καλό ή με δόλια μέσα", είναι μια παροιμιακή έκφραση, που ακούγεται συνεχώς.

Υπάρχουν δύο έργα που βοηθούν να ρίξουμε φως σε αυτό το μυστικιστικό σύστημα των αρχαίων, το οποίο μάλλον προέρχεται από την ονειροπόλα Ανατολή και ανάγει την παραγωγή της μουσικής σε αρχιτεκτονικές μορφές ή γεωμετρικά διαγράμματαo αφού τέτοια είναι βέβαια οι στήλες και οι θριγκοί ή οι κατακόρυφες και εγκάρσιες γραμμές, και τα μαθηματικά τόξα και οι διαγώνιες, όσον αφορά τις τροποποιήσεις και τις ιδιότητές τους. Αυτά τα βιβλία, που θα βοηθήσουν στην εξήγηση των μουσικών αποσπασμάτων στα σχήματα 38 και 39, είναι το Natural Principles and Analogy of the Harmony of Form του Hay και ένα πολύ πρωτότυπο και εμβριθές έργο περί μουσικής, με τίτλο The Analogy of the Laws of Musical Temperament to the Natural Dissonance of Creation του Μ. Vernon, που εκδόθηκε στο Λονδίνο το 1867. Μέσω μιας παράξενης θεωρίας, η μουσική των σχ. 38 και 39 εκλαμβάνεται ως μουσική έκφραση της γεωμετρικής πρόσοψης των δύο μεγάλων ναών, του Παρθενώνα στην Αθήνα και του Πάνθεου στη Ρώμη, που υποτίθεται ότι οικοδομήθηκαν με τέλεια τέχνη. "Μεταφράσαμε" αυτές τις φασματικές αιολικές μελωδίες, τις οποίες έπαιζαν (τρόπον τινά) οι άνεμοι, και τους δώσαμε σταθερή μορφή στη σύγχρονη μουσική σημειογραφία.