Το Ετήσιο Συμπόσιο για το Περιβάλλον... PDF Εκτύπωση E-mail
Του κόσμου τα νέα - Οικολογικά
Δευτέρα, 24 Δεκέμβριος 2007 19:28
Ημερομηνία καταχώρησης: 2.8.2006

Ιούλιος 2006, Μανάους - πρωτεύουσα της Πολιτείας του Αμαζονίου. Το 6ο ετήσιο Συμπόσιο για το Περιβάλλον πραγματοποιείται στα μέρη που ζωογονεί ο μεγάλος αυτός ποταμός.

Ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος, εμπνευστής των Συμποσίων για το Περιβάλλον, που έχουν πάντα ως επίκεντρο το νερό, ευλόγησε σε μια απλή τελετή τα ύδατα του ποταμού στο σημείο που ενώνονται δύο από τους μεγαλύτερους παραποτάμους του, ο Ρίο Νέγκρο και ο Σαλιμόες.

Την τελετή άνοιξε ο Χαϊμόντο, θρησκευτικός ηγέτης των αυτόχθονων Ινδιάνων του Αμαζονίου, δεόμενος υπέρ ειρήνης και αγάπης: «οι άνθρωποι κίτρινοι, μαύροι και λευκοί, να σμίγουν όσο αρμονικά σμίγουν και τα νερά των δύο αυτών ποταμών». Και ο Πατριάρχης, ευλογώντας τα ύδατα, είπε μεταξύ άλλων: "...η προστασία του περιβάλλοντος είναι πρωτίστως ηθικό και πνευματικό πρόβλημα που αφορά όλους. Είναι επίσης θέμα κοινωνικής και οικονομικής δικαιοσύνης".

Κατόπιν, άδειασε από ένα γυάλινο δοχείο αγιασμό στο ποτάμι και οι αυτόχθονες Ινδιάνοι χόρεψαν προς τιμήν όλων των υπέρτατων όντων της φύσης.

Μερικές πολύ ενδιαφέρουσες πληροφορίες από τον Αμαζόνιο...

* Το 25% όλων των φαρμάκων παρασκευάζεται από ουσίες που βρίσκονται μόνο σε τροπικά δάση.

* Οι επιστήμονες έχουν εξαντλήσει τις εργαστηριακές τους έρευνες μόλις στο 1% των τροπικών φυτών!

* Θεραπευτικές ουσίες από τη βλάστηση του Αμαζονίου χρησιμοποιούνται για την παρασκευή νέων φαρμάκων για αρρώστιες όπως καρκίνος, διαβήτης, ΑΙDS.

* Εκατοντάδες ερευνητικά εργαστήρια σε όλο τον κόσμο προμηθεύονται τις πρώτες ύλες για τα φάρμακα δια της πλαγίας οδού. Το παράνομο εμπόριο, όμως, δεν συνεισφέρει στην προστασία του δάσους.

...και ζωτικές αλήθειες από ταχείλη της επιστήμης

Αντίνιο Νόμποε, ειδικός βακτηριολόγος - ερευνητής του Ινστιτούτου Ερευνας του Αμαζονίου:

"Στη φυσιολογία [...] κάθε οργανισμός που υπερβαίνει τον χώρο του και βγαίνει από αυτόν, αυτομάτως λογίζεται άρρωστος. Ετσι ακριβώς είναι και ο άπληστος άνθρωπος. Οταν δεν του φτάνουν αυτά που έχει και θέλει να υπερβεί τις ανάγκες του, γίνεται ένας βαρύτατα άρρωστος οργανισμός και ως τέτοιος συμπεριφέρεται».

πηγή: "Ελευθεροτυπία", 18 - 21 - 22 - 24 Ιουλίου 2006, ρεπορτάζ: Χρήστος Μιχαηλίδης