Δύναμη ψυχής (Imagining Argentina) (2003) PDF Εκτύπωση E-mail
Πολιτιστικά - Κινηματογράφος
Πέμπτη, 29 Ιούνιος 2006 12:59
σκηνοθεσία: Christopher Hampton
μουσική: George Fenton
παίζουν: Antonio Banderas, Emma Thompsom, Horacio Flash

Η αποδοχή της αρχής ότι κάθε άνθρωπος είναι ένα σύμπαν μας θέτει ενώπιον του ζητήματος της παραλληλίας ή της πολλαπλότητας των συμπάντων. Ενα από τα κυριότερα θέματα προς επεξεργασία σχετικά με την παραλληλία των συμπάντων είναι εκείνο της μεταξύ τους επικοινωνίας. Η επικοινωνία γενικότερα δεν είναι σοβαρό ζήτημα μόνο όσον αφορά τα σύμπαντα αλλά όσον αφορά τις ενδοσυμπαντικές και ανθρώπινες καταστάσεις, οι οποίες περιορίζονται από την ύπαρξη των χωροχρονικών συντεταγμένων, που θέτουν το θέμα της μετακίνησης στον χώρο και τον χρόνο. Η αναζήτηση των πυλών επικοινωνίας μεταξύ των συμπάντων ή και των ανθρώπων είναι θέμα που ξεκινάει από την μεταφυσική, την ψυχολογία και φθάνει μέχρι την επιστημονική φαντασία.

Η επιθυμητή επικοινωνία μεταξύ των χωροχρονικών διαστάσεων φαίνεται να μην είναι άμεσα εφικτή κάτω από τις "φυσιολογικές" συνθήκες μελέτης του ανθρώπου, διότι κάτω από αυτές τις συνθήκες ο άνθρωπος δεν καταβάλλει καμμία ιδιαίτερη προσπάθεια ούτε ενδιαφέρεται ουσιαστικά για κάτι περισσότερο σχετικά με την ύπαρξή του. Αντίθετα, κάτω από εξαιρετικές ή ακραίες συνθήκες ύπαρξης, φαίνεται ότι ο άνθρωπος αναγκάζεται να επιστρατεύσει ή να ενεργοποιήσει τις δυνατότητες ή τις ικανότητες αυτές που συνήθως τις ονομάζουν λανθάνουσες κατά ένα τέτοιο τρόπο ώστε να καταστούν λειτουργικές και να αποδώσουν τα αποτελέσματά τους.

Ομως, και κάτω από φυσιολογικές συνθήκες ύπαρξης μπορεί μερικές φορές να καταστούν λειτουργικές αυτές οι ικανότητες, σε περιπτώσεις όπως το όνειρο, η διαίσθηση ή η προαίσθηση, όταν ο άνθρωπος εισχωρεί σε "χώρους" απρόσιτους κάτω από άλλες προϋποθέσεις. Η διάνοιξη των πυλών πρόσβασης σε χωροχρονικές διαστάσεις ή σε άλλα σύμπαντα είναι κάτι που αν και συνειδητά το επιδιώκει ο άνθρωπος δεν φαίνεται ότι μπορεί να το πετύχει τόσο εύκολα ενώ μερικές φορές του δίνεται αυτή η δυνατότητα χωρίς να την επιδιώξει κατά έναν τρόπο μάλλον υποσυνείδητο ή ασυνείδητο. Μια από τις εξαιρετικές περιπτώσεις ύπαρξης του ανθρώπινου όντος είναι ο πόνος. Στις περιπτώσεις αυτές ο άνθρωπος κινητοποιείται σύσσωμος και δραστηριοποιείται προς την κατεύθυνση της μείωσης του πόνου αλλά εν τω μεταξύ ο πόνος έχει επιτύχει το αποτέλεσμά του που είναι η διάνοιξη των πυλών πρόσβασης σε άλλες υπαρξιακές καταστάσεις. Αλλά ο πόνος που -κυρίως- είναι αποτελεσματικός για την διάνοιξη των προοπτικών του ανθρώπινου όντος είναι εκείνος που θα τον αποκαλούσαμε πόνο της καρδιάς, γιατί αυτός είναι ο πιο βαθύς, που μπορεί να συνταράξει τον άνθρωπο και να τον αναγκάσει να επικεντρωθεί στο πιο κεντρικό σημείο της ύπαρξής του προκειμένου να συγκεντρώσει τις δυνάμεις εκείνες που θα του επιτρέψουν να αντέξει. Τότε ο άνθρωπος ανοίγει τις πύλες ουσιαστικής επιοινωνίας του όχι με τους άλλους ανθρώπους μόνο αλλά και με ολόκληρο το σύμπαν σε όλες του τις διαστάσεις.

Μπορεί να αποδίδουμε την ικανότητα της φαντασίας στον νου αλλά εκείνο που πραγματικά μπορεί να δεχτεί τα ουσιαστικά ερεθίσματα να τα επεξεργαστεί να και ανοίξει τις πύλες που ο νους θα πορευτεί είναι η καρδιά. Η καρδιά είναι εκείνη που πραγματικά θα προσλάβει τα ερεθίσματα και στη συνέχεια τα μετατρέπει σε εικόνες ανασυνθέτοντας την μακρινή πραγματικότητα που ο νους δεν μπορεί να συλλάβει.

Μια ιστορία βασισμένη στον πόνο της καρδιάς εκείνου που αγαπά και τους δρόμους που ανοίγει αναζητώντας την "εξαφανισμένη" αγαπημένη του, καθώς και πολλούς άλλους "εξαφανισμένους" περιγράφεται στην ταινία "Δύναμη Ψυχής" που, πέρα από ο,τιδήποτε άλλο, επισημαίνει την δύναμη της καρδιάς που υπερβαίνει πάντοτε τα όρια.


παρουσίαση: Ιανός Γεωργίου
"Οδοδείκτες" , τεύχος 22